Silly Double Enghien Blonde

Voor een derde keer in een betrekkelijk korte tijd hebben we weer Silly Double Enghien Blonde van het vat.
Dit blonde bier van de Waalse "Brasserie De Silly" heeft een alcoholpercentage van 7,5% vol. alc.
26 maart van dit jaar hebben we dit bier voor het eerst aangesloten.
Dit werd onderbroken omdat we de mogelijkheid hadden om drie Amerikaanse bieren naast elkaar van het vat te presenteren.

In de smaakbeschrijving kwam het ook naar voren dat het bier ook frisse tonen had die overeenkomsten hadden met een lentebok.
Deze smaakkarakteristiek is nu geëvolueerd van fris in een vollere en rondere smaak.

Om het stukje van 26 maart nog eens door te lezen, kun je naar 26 maart scrollen.

double_bl

St idesbald blond

Ruim een jaar geleden hadden we St. Idesbald blond onder één van de kranen voor de wisselbieren.

En van deze partij heb ik één fustje laten staan, die hebben we nu aangesloten.

Dit is het stukje dat ik in mei 2009 als informatie betreffende St. Idesbald verstuurd heb.

Sinds vrijdag heeft de Palm Royal zijn plaats onder één van de wisselkranen in moeten ruilen voor St Idesbald blond.

Dit blonde bier wordt gebrouwen door brouwerij Huyghe, vooral bekend door zijn bier Delirium Tremens, een blond bier van 9%

St. Idesbald blond heeft een bescheidener alcoholpercentage.
Deze blonde bovengister heeft slecht 6,2% vol. alc.

Dit bier is in mijn ogen een terrasbier bij uitstek.
De eerste indruk is zoetig.
Dit gaat echter vloeiend over in een aangename frisheid die bij mij overeenkomsten oproept van een frisheid die ik zo kenmerkend vind voor "Vlaamse bruinen" zoals Liefmans Goudenband.
Dat ik dit bij een blond bier tegenkom, is zover ik weet uniek.
Het bier heeft geen bittere afdronk.

Dit bovenstaande stukje proza frist misschien het geheugen op voor degenen die het bier destijds gedronken hebben.

De verrassing zal dan ook groot zijn als je dit bier nu proeft.

De smaak van dit goudblonde bier begint nu nog steeds zoet.
Maar dan houdt de vergelijking met vorig jaar op.
De zoete smaak blijft hangen maar daarom heen krijg je een zachte bitter die samen met de zoete smaak blijft hangen tot lang in de afdronk.
De frisheid is bijna volledig verdwenen.
Waar het bier eerst als leuk terrasbier werd aangeprijsd, proef je nu een brouwsel die het in de herfst of zelfs winter prima tot zijn recht zou komen.

Wat een jaar sabbatical al niet teweeg kan brengen, zelfs voor een bier.

6181